t o k i o i o k o l i c e
tokyo and surroundings

Welcome to Japan which sometimes is so different from Canada or Poland that I just have to take a picture. And sometimes so ordinary that... I have to do the same to prove that Japan is not the stereotypical essence of exotic but a country where people live quite like the others. English text is a summary of Polish explanation, however do not hesitate to follow the links, as they usually lead to Japanese and English websites anyway. And pardon my English, please. ^_^v

Zapraszam do Japonii w której nie wszystkie kobiety to gejsze lub lolity z Harajuku i nie wszyscy mężczyźni mają czarny pas w karate, do Japonii, w której nie panuje kult kapcia, w której nie każdy posiłek to surowa ryba i w której nie istnieje zawód "upychacza pasażerów do pociągów metra", et cetera, et cetera…

Zapraszam do Japonii, w której codziennie po prostu jeżdżę na uczelnię, w drodze powrotnej po prostu kupuję mleko, chleb, pomidory, w której co tydzień robię pranie, oglądam seriale, a co miesiąc płacę rachunek za komórkę i kupuję podpaski (sic! w Japonii ma się wszystko tak samo jak w Polsce!).

Na moich zdjęciach postaram się pokazać ten kraj takim, jakim naprawdę jest - czasem rzeczywiście tak różnym do Polski, że aż wyjmuję aparat, ale najczęściej tak mało egzotycznym, że… też wyjmuję aparat, by mieć dowód na to, że Japonia to nie gabinet osobliwości, tylko miejsce, gdzie ludzie żyją podobnie jak my.


Marta Newelska
studentka V roku japonistyki na | pursuing Masters in Japanese at
UAM Poznań,
członkini i były prezes | member and former president of
Japonica Creativa,
członkini organizacji | member of
Japan Return Programme,
obecnie stypendystka na | currently a scholarship recipient at
Tokyo Ochanomizu University
e-mail: mishima(at)wp.pl



z drugiej strony | on the other hand


people | ludzie i historia Link 15.06.2008 :: 16:08 Komentuj (8)




[pref. Saitama, Kasukabe, Szkoła Podstawowa Kamioki (Elementary School)]


[pref. Saitama, Kasukabe, Gimnazjum Onuma (Junior High School)]

Czwartego czerwca pisałam o Esther, która musi okazywać urzędnikom imigracyjnym swoją kartę obcokrajowca dlatego, że jest czarna. Uprzedzenia, które każą Japończykom podejrzewać o złe zamiary wszystkich tylko nie białych nie są oczywiście chwalebnym aspektem tego kraju, ale z drugiej strony nikt tutaj nie musi się obawiać, że straci zęby za to, jak wygląda.

Wiele jest w tym kraju uprzedzeń wobec obcokrajowców. Czytałam na przykład artykuł o synu Brazylijki i Japończyka, który wychował się w Brazylii, lecz chciał zamieszkać w Japonii. Kupił działkę i zaczął budowę domu, kiedy okoliczni mieszkańcy wystosowali do burmistrza oficjalny protest przeciwko temu, żeby w ich zacnej okolicy mieszkał jakiś niebezpieczny Brazylijczyk. Film Go, adaptacja powieści, opowiada o synu koreańskich imigrantów, który nigdy nie był nigdzie poza Japonią - od urodzenia wychowywał się jak Japończyk, a wciąż nie tylko nie ma obywatelstwa, ale nie wolno mu wyjść z domu bez karty. No i dziewczyna, Japonka od pokoleń wyrzuca go z łóżka, kiedy dowiaduje się, że tak "naprawdę" jest "Koreańczykiem". Należy jednak pamiętać, że są to historie na tyle wyjątkowe nawet w samej Japonii, że zrobiono o nich film i napisano artykuł.

Japońskie uprzedzenia rasowe przyjmują inną formę niż te w Polsce. Wszystko dzieje się tutaj oficjalnie - nawet taki głupi protest musi przejść przez ręce burmistrza - nikt nie zdobędzie się tutaj na to, żeby po prostu kogoś pobić, obrzucić mu dom jajkami lub wypisać białą farbą "Japonia dla Japończyków". Ataki grupki ludzi na samotnego przechodnia zdarzają się tu niezwykle rzadko, a o napadach na tle rasowym nie słyszałam w ogóle. Ataki pojedynczych szaleńców na grupę to co innego. Tutaj po prostu nie okazuje się nienawiści w bezpośredni, agresywny sposób. W Japonii Esther nie grozi nic, czego musiałaby się obawiać w Polsce: nikt nie powie jej, że asfalt musi leżeć, nikt nie odmówi jej pomocy np. w pracy, a wreszcie nikt nie skopie jej twarzy.

Inna sprawa, że i niechęć wywołana uprzedzeniami znika, kiedy dana osoba zostanie przyjęta do jakiejś grupy. Podejrzewam, że koledzy z pracy Esther oraz jej uczniowie nie zastanawiają się, dlaczego przyszło im pracować/uczyć sie z jakąś brudną murzynką. Kolor jej skóry nie ma znaczenia dla jej pozycji w szkole - jest native speakerem języka angielskiego i jest postrzegana tak samo jak Will, jej białoskóry kolega. W Japonii bardzo modne jest od kilku lat hasło "wymiana kulturowa" i rzeczywiście Japończycy wykazują dużą inicjatywę w poznawaniu obcych zwyczajów (przykładem jestem tutaj ja jako członek JRP), a ich otwartość na kontakty z obcokrajowcami, nie tylko z Ameryki jest coraz bardziej zauważalna.

W skrócie można powiedzieć, że kiedy Japończyk pozna już obcokrajowca z "grupy uprzedzeń" i przekona się, że nie jest podejrzanym typem, to wykazuje dużo dobrej woli, żeby poznać też kulturę kraju tej osoby. Tutaj nie powinniśmy sie oburzać, że co to za ludzie, którzy wszystkich czarnych podejrzewają z góry i że muszą się najpierw przekonać, żeby być miłymi. Zamiast tego wyobraźmy sobie jak my postrzegamy Rumuna*, który żebrze w tramwaju o pieniądze a jak studenta zagranicznego z Rumunii na Uniwersytecie Jagiellońskim. Mamy takie same uprzedzenia i jesteśmy takimi samymi rasistami, ale u nas do tego można jeszcze zarobić w pysk i raczej nie ma co się spodziewać programu wymiany kulturowej.

* Przepraszam najmocniej wszystkich Rumunów, ale dla przykładu muszę operować polskimi stereotypami. Osobiście znam dwie Rumunki - świetne dziewczyny - a jedną znam w opowieści moich kolegów, którzy wciąż mi powtarzają, że jestem do niej bardzo podobna (no, czyli musi być świetna dziewczyna ;] ). Swoja drogą, wygląda na to, że Polacy i Rumuni mają podobny akcent, kiedy mówią po japońsku.

PS. Przepraszam za dzisiejszy bałagan i słaby styl, ale piszę to w półśnie.


archiwum | archive
2017
grudzień
listopad
październik
wrzesień
sierpień
lipiec
czerwiec
maj
kwiecień
marzec
luty
styczeń
2016
grudzień
listopad
październik
wrzesień
sierpień
lipiec
czerwiec
maj
kwiecień
marzec
luty
styczeń
2015
grudzień
listopad
październik
wrzesień
sierpień
lipiec
czerwiec
maj
kwiecień
marzec
luty
styczeń
2014
grudzień
listopad
październik
wrzesień
sierpień
lipiec
czerwiec
maj
kwiecień
marzec
luty
styczeń
2013
grudzień
listopad
październik
wrzesień
sierpień
lipiec
czerwiec
maj
kwiecień
marzec
luty
styczeń
2012
grudzień
listopad
październik
wrzesień
sierpień
lipiec
czerwiec
maj
kwiecień
marzec
luty
styczeń
2011
grudzień
listopad
październik
wrzesień
sierpień
lipiec
czerwiec
maj
kwiecień
marzec
luty
styczeń
2010
grudzień
listopad
październik
wrzesień
sierpień
lipiec
czerwiec
maj
kwiecień
marzec
luty
styczeń
2009
grudzień
listopad
październik
wrzesień
sierpień
lipiec
czerwiec
maj
kwiecień
marzec
luty
styczeń
2008
grudzień
listopad
październik
wrzesień
sierpień
lipiec
czerwiec
maj
kwiecień
marzec
luty

linki | links
Scholars about Japan
Japoniści o Japonii

Japonica Creativa

kategorie | categories
the city | miasto i okolice(55)
heritage | świątynie i zamki(11)
culture | kultura i sztuka(15)
people | ludzie i historia(34)
life | Ĺźycie i zwyczaje(65)
PL in JP | polska w japonii(7)

powered by Ownlog.com & Fotolog.pl