[Tokio, Ryōgoku]


Woodblock print is the genre of visual arts representative of the Japanese urban culture which emerged and flourished in the Edo period (1603-1868). As shown in the photo, every colour of the picture requires a separate woodblock, pressed one after another to obtain the full range of colours designed by the author. The artist we know today, eg. Hokusai, Hiroshige, Utamaro, Kuniyoshi, Kunisada, were responsible only for the desing. The Japanese woodblock print is usually called ukiyoe, which means "the pictures of the floating world", that is of the hedonistic way of life.

Etapy tworzenia drzeworytu kolejno i z osobna w Edo Tokyo Museum.

Drzeworyt jest formą sztuki plastycznej reprezentatywną dla okresu Edo (1603-1868), czyli epoki japońskiej kultury mieszczańskiej. Na początku XVII w. powstała w Japonii klasa mieszczan, która sytuowała się pomiędzy wykształconą arystokracją a niepiśmiennymi chłopami. Mieszczanie połączyli wyrafinowaną sztukę z prostą rozrywką tworząc w ten sposób kulturę popularną, na tyle atrakcyjną i wartościową, że to właśnie ona, a nie ówczesna kultura arystokracji zapisała się w historii jako charakterystyczna dla okresu Edo.

Na przełomie XVI i XVII w sprowadzono do Japonii żelazne czcionki najpierw łacińskie, a później chińskie, co stało się impulsem do rozpowszechnienia druku znanego wcześniej w formie drzeworytu. Szybko okazało się jednak, że i autorom książek i czytelnikom bardziej podoba się ręczna kaligrafia oraz łączenie pisma z obrazem, co spowodowało powrót do odbitek drewnianych, które ostatecznie zastąpiono czcionkami ruchomymi pod koniec XIX w.

Droga od szkicu do drzeworytu jest długa i żmudna. Podstawą pracy jest czarno-biały rysunek z konturami i tylko zaznaczonymi barwami. Przygotowuje się tyle osobnych desek, ile przewidziano kolorów. Następnie rysunek przykleja się do kolejnych desek i wycina misternie fragmenty w tym samym kolorze. Po takim wycinaniu z rysunku zostają strzępy. W kolejnym etapie każdą deskę smaruje się farbą i odbija jedną po drugiej na papierze.

Hokusai, Hiroshige, Utamaro, Kuniyoshi, Kunisada, czyli ci, których znamy dziś jako wielkich artystów drzeworytu japońskiego byli odpowiedzialni tylko za rysunek, a całą resztę pracy wykonali bezimienni rzemieślnicy.

O drzeworycie japońskim mówi się ukiyoe, co oznacza "obrazy ulotnego świata" (uku - płynąć, unosić się, yo - świat, e - obraz), a idea "ulotnego świata" była rodzajem ówczesnego hedonizmu.

Notice: Japanese characters in the comment's content are not displayed correctly.

***


Uwaga! Znaki japońskie w treści komentarza nie wyświetlają sie poprawnie.

Name:

Komentarze: